บทความอื่น ๆ






 
 
 
งานเขียนทั่วไป
 
 
อติรูป
14 เจ้าหมีสังหารอติรูป
 
ราชบุณ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 บทความใหม่ เหรียญขอเบ็ด หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ                                                                                                                                                                                                                                                                                
 

อติรูป    อรัญยานี กับพระภรุ (เจ้าหมี)

แลร่างโรยพับเพียบเรียบผืนดิน                

นครินทร์ทอดทิ้งเจ้าหรือไฉน                                                            

เวทนาน้ำตาหลั่งขังหัวใจ                          
น้อมกายไปปลอบขวัญอรัญยาณี

ครั้นสบพักตร์งุนงงพะวงจิต                     

ยุวมิตรสุดามารศรี
แลความรุ่นกำดัดฉ่ำชีวี                              
เคยมากมีทั่วร่างสรรพางค์กาย

มาบัดนี้สิ้นไร้ไปเสียสิ้น                             

ที่ประทินหลั่งโลมเจ้าโฉมฉาย

ตรมขมขื่นกลืนกล้ำแลอับอาย                  

ผมสยายยุ่งเหยิงกระเซิงไป

สองเนตรเคยยลยามงามยิ่งเนื้อ                 

สองแขเจือผ่องผุดบริสุทธิ์ใส

กลับกลายกร้านร่านแรงแดงซ่านใจ         

ชลนัยน์เนืองนองสองธารา
ปากเคยบางแดงยิ่งเม็ดมะกล่ำ                  
มาบวมช้ำคล้ำฤทธิ์กฤษณา

ทรวงสล้างตะโพกผายกายกายา               

กฤติยาร้อนเร่าเร้าแรงรมย์
พระภรุแลระรวยว่าสวยยิ่ง                                    
สรรพสิ่งในหล้ามิมาสม

ตระการตาติดตรึงซึ้งอารมณ์                     

แลชื่นชมงามกว่าแต่ใดมา

เมื่อพินิจชิดโฉมหมายโลมศรี                   

พลันฤดีแตกสลายมิกรายกล้า

เห็นเนื้อทองน้ำตานองเต็มสองตา           

เวทนาน้ำตาหล่นรดหัวใจ

ชุ่มดวงใจเปี่ยมรักบริสุทธิ์                          

ของมนุษย์ชาวป่าจะหาได้

พลันนิ่งอยู่มิต้องอรไท                               

คร่ำครวญไห้โศกาอนาทร
ว่าตัวพี่นี้รู้คือผู้ผิด                                       
ใช่มิ่งมิตรอรัญยาณีศรีสมร
 ไม่คุ้มครองนวลน้องจากคนจร                 
มิสังวรไม้งามจากทรามชน

จึงพร่ำด้วยวาจาของคนซื่อ                       

ว่าผิดหรือดอกอุบลในไพรสนธ์                                                         

ถูกคนจรเด็ดแซมเกศาตน                          

แล้วทิ้งหล่นเรี่ยรายอยู่ปลายทาง
 
แล้วจึ่งว่าคนผิดมิใช่เจ้า                               
เมื่อนางเศร้าข้าควรโศกอยู่เคียงข้าง
กลับดีใจเมื่อได้แลเห็นนาง                         
มันพูดพลางครวญครางสังเวชใจ
คราบัดนี้พระภรุและราวป่า                        
ดังฉุดคร่าอารมณ์นางหมองไหม้
เห็นเจ้าหมีเพ้อพร่ำรำคาญใจ                     

อยากจรไกลให้พ้นจากไพรี

โอ้ชีวาดังมัจฉาร้างลาครีบ                         

กุหลาบกลีบร่วงหล่นบนบายศรี                                                                     

อัปสราพลัดมาวนาลี                                 
โฉมฤดีนอนคู้อดสูใจ

เจ้าโฉมฉายอับอายจนเหลือแสน              

รักฤาแค้นนั้นหรือชำระได้

โหมกระหน่ำเฉกเช่นวาตภัย                      

ทุกข์นั้นไซร้หมกแมกในฤดี

ครั้นพินิจถึงความยามทรามชั่ว                  

ดังดอกบัวใต้ตมหม่นหมองศรี

ถูกเมือกโคลนเถือกถมจมวารี                   
มิอาจมีวันพบแสงตะวัน
ได้ยินเสียงเจ้าหมีวิงวอนไหว้                    
ให้กลับไปกระท่อมน้อยกลางไพรสัน
กาลอันใดลุล่วงดวงชีวัน                            
จงลืมมันเถิดหนอยอดยาใจ
ในไพรวันอันแสนสุขสงบ                          
แม้นข้าลบลืมเรื่องแต่หนไหน
ดงพนาร้างลาผู้คนไกล                               
จักทำให้นวลน้องหมองฤดี
สายสมรนอนนิ่งมิติงไหว                           
กองอยู่ใจกลางดินสิ้นศักดิ์ศรี
นอนนิ่งเฉยมิได้เอ่ยวจี                                 
พลันฤดีหวนคิดถึงบิดร
แล้วจึ่งแว่วยินเสียงเจ้าหมีเล่า                    
ถึงผู้เฒ่ายามไร้ศรีสมร
ระทมทุกข์ไร้สุขสุดาจร                              
แล้วจึงนอนล้มเจ็บทั้งใจกาย
มินานวันดับดิ้นก็มาถึง                                
พระรำพึงถึงกรรมที่เวียนว่าย
ทั้งแม่ลูกเจียวหนาต้องวอดวาย                 
ถูกทำลายด้วยมือของไพรี
พระเพ้อพร่ำสิ้นคำจึงสิ้นลม                      
ด้วยระทมบุตรสาวเจ้าจรหนี
สดับแล้วโฉมเจ้าอรัญญาณี                                    
ผู้บุตรีหวีดร้องก้องราวไพร
วิ่งซมซานคลุกคลานร้าวรานร่ำ                 
ร้องครวญคร่ำพระพิมพ์พ่ออยู่ไหน
ถึงกระท่อมมองหามิเห็นใคร                     
พ่อหลบไปแห่งใดไม่พบพาน
 
 สถิติวันนี้ 50 คน
 สถิติเมื่อวาน 256 คน
 สถิติเดือนนี้
สถิติปีนี้
สถิติทั้งหมด
4705 คน
101567 คน
891251 คน
เริ่มเมื่อ 2012-10-30