บทความอื่น ๆ






 
 
 
งานเขียนทั่วไป
 
 
อติรูป
14 เจ้าหมีสังหารอติรูป
 
ราชบุณ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 บทความใหม่ เหรียญขอเบ็ด หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ                                                                                                                                                                                                                                                                                
 

อติรูป 2 (พระพิม)

เมื่อนั้น                                                          

พระพิมพ์บิดาผู้ห่วงหา
ด้วยหลบหนีศัตรูสู่พนา                 
นับเวลาผ่านมาสิบห้าปี
ถูกพระชัยชิงราชสมบัติ                 
มันพรากพรัดบั่นแม้ มเหสี
ถูกเข่นฆ่าเพทนาไร้ปราณี              
เจ้าบุตรีร้างแม่แต่เยาว์วัย
ความโทสาอาฆาตนั้นขาดสิ้น                   
อันไพรินทร์คิดร้ายมิกรายใกล้
พระหลบลี้หนีมาถึงป่าไพร                       
ไกลแสนไกลผู้ใดไม่พบพาน
ภูบดินทร์สิ้นไร้ไอศวรรย์               
มีไพรวันดงดินเป็นถิ่นฐาน
แม้นสิ้นไร้ทรัพย์สินภินทนาการ   
พระภูบาลผ่านฟ้าไม่อาทร
บุตรีน้อยคอยรั้งประทังจิต             
มีชีวิตเพื่อเจ้าศรีสมร
เลี้ยงดูมาห่วงหาอนาทร                 
อันทุกข์ร้อนสิ่งใดมิให้กราย

นามบุตรีเดิม “อลิปริยา”                 

ราชธิดาสืบวงศ์ทรงเชื้อสาย
อยู่ไพรวัลย์ประหวั่นภยันตราย                 
จะกล้ำกลายทำลายให้วายปราน
จึ่งเปลี่ยนนามธิดา อรัญยานี                                  
แปลว่าศรีแห่งไพรให้เรียกขาน
วันและคืนหมุนเวียนเปลี่ยนตามกาล       
โฉมสะคราญเติบใหญ่ในวนา
ชันษา ยุพเรศสิบเจ็ดปี                                
ดรุณีแรกแง้มแย้มบุบผา
มิล่วงรู้เหตุการณ์ที่ผ่านมา             
ด้วยเดียงสาเกินกว่าจะรู้ความ
 
พระบิดาปิดบังเรื่องครั้งก่อน                    
แม้บังอรห่อนไห้ใคร่ไต่ถาม
พระทรงแสร้งปิดบังอำพรางความ          
ตอบไปตามความเห็นเป็นสมควร
ว่านงเยาว์เมื่อเจ้ายังเยาว์วัย            
ชีวาลัยแม่นั้นช่างผันผวน
พลันเป็นลมล้มตึงถึงประชวร                   
แล้วมาด่วนจากลาพิราลัย
ให้ระทมสมเพชเวทนา                               
โฉมสุดากำพร้าแม่สุดแก้ไข
คิดคะนึงถึงหม่นชลนัย                              
ภูวนัยร่ำไห้ในอุรา
องค์กษัตริย์ผู้พลัดราชบัลลังก์                  
ทรงประทังชีวาด้วยพงศา
จากกษัตริย์ขัตติยะพระราชา                     
เป็นพรานป่าเลี้ยงชีวินในถิ่นไพร
 

บัดนี้                                                  

อรัญยานีถึงถิ่นที่อาศัย
เห็นบิดาเอ่อล้นชลนัย                                 
สะเทือนใจหมอบราบลงกราบกราน
ว่าลูกนี้มัวเตร่เถลไหล                                
ควรไฉนใยหรือมาดื้อด้าน
พ่อเป็นห่วงลูกอยู่ไม่รู้กาล             
วอนพ่อท่านเฆี่ยนด่าให้สาใจ
ครั้นพระพิมพ์เห็นลูกพันผูกจิต    
ว่าเจ้าพิศบิดาโศกาไห้
ที่เนืองนองสองตาใช่อาลัย            
ด้วยดีใจบุตรีศรีสุดา
ลูกคนดงนงรามเจ้างามแท้            
ตะลึงแลเหมือนแม่แม้ท่วงท่า
คคนางค์สรรสร้างวรางคณา                     
อันน้ำตาหลั่งรินด้วยยินดี
 
ฟังวาจาบิดาสุดาเจ้า                                   
ที่รุมเร้าเศร้าหมองเป็นผ่องศรี
ถึงกำพร้าร้างลาชนนี                                  
ลูกยังมีบิดาผู้การุน
แล้วตระเตรียมภักษากระยาหาร   
เสบียงพรานหุงหากันว้าวุ่น
สองชีวาสุนทราคราอรุณ               
ควันฟืนกรุ่นอบอุ่นละมุนไอ
 

อติรูป 3 (เจ้าหมี)

ลึกเข้าไปกลางดงพงไพรสณฑ์                
วนชนคนป่าหนึ่งอาศัย
คือมิ่งมิตรหิตกรภาดรไซร้             
เพียงหนึ่งในวนาลีที่พบเจอ
เติบโตมาเคียงคู่ยอดพธู                  
จึงไปมาหาสู่อยู่เสมอ
 
ด้วยว่าเคยเที่ยวเล่นเช่นเพื่อนเกลอ          
นามท้าวเธอ พระภรุ วปุทราม
เป็นเพื่อนแท้สุดาอรัญยานี             
เฉกมณีเคียงข้างเม็ดหมากขาม
คล้ายอสูรคอยเฝ้าเจ้าโฉมงาม                   
แต่ว่าทรามเพียงกายใช่ภายใน
แม้นรูปร่างใหญ่ล้นเช่นต้นรัง                   
รูปหน้าดั่งวานรตอนร่ำไห้
ทั้งโลมากายาอุดมไป                                  
พระพิมได้เรียกหาว่าหมีเอย
สองพ่อลูกต่างซึ้งถึงน้ำใจ             
โฉมวิไลเจ้าเพรียกเรียกหมีเอ๋ย
ตัวพระพรุมิขึ้งถึงคำเปรย              
มิได้เคยโกรธาอนาทร
องค์พระพิมคุณค่าเช่นบิดา            
อันวาจาพระยังคอยสั่งสอน
ยามเจ็บไข้กายาพ่ออาทร               
คุณากรดั่งพร  พระพรหมมา
เจ้าคนดงซื่อตรงใจคงมั่น
ไม่ไหวหวั่นชีวินดั่งหินผา
ทั้งจินดาคุณค่าคือวาจา                  
พจนากล่าวมาจากหัวใจ
คือจันทราย่อมมายามราตรี            
คือวารีรี่ไหลไปต่ำใต้
 
สุริยันบรรลุอรุโณทัย                                  
คือน้ำใจซื่อตรงในพงพี
 

 
 สถิติวันนี้ 55 คน
 สถิติเมื่อวาน 256 คน
 สถิติเดือนนี้
สถิติปีนี้
สถิติทั้งหมด
4710 คน
101572 คน
891256 คน
เริ่มเมื่อ 2012-10-30