บทความอื่น ๆ






 
 
 
งานเขียนทั่วไป
 
 
อติรูป
14 เจ้าหมีสังหารอติรูป
 
ราชบุณ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 บทความใหม่ เหรียญขอเบ็ด หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ                                                                                                                                                                                                                                                                                
 

อติรูป 6 (เจ้าหมีสู่ขออรัญยานีจากพระพิม)

บัดนี้
พระภรุวปุทรามนามเจ้าหมี
หมายสู่ขอกัลยาอรัญยานี
รีบเร็วรี่ชวนพระพิมสู่ป่าไพร
แสร้งชวนว่าออกป่ามาล่าสัตว์
เขินเดินตุปัด  ตุเป๋เถลไหล
อัตคัดคำพูดพิสูจน์ใจ
พบกวางไพรทำงงยืนสงกา
พยัคฆามาซุ่มในพุ่มไม้
พระพิมได้แลเห็นเป็นเสือสา
เจ้าหมียืนขึงขังทั้งกายา
ปลดธนูจากบ่าหมายราวี
เสือซุ่มกายหมายร่างเจ้ากวางไพร
มิทันได้คำนึงถึงเจ้าหมี
ธนูลิ่วปลิวปักพยัคฆี
อสัญญีพลีร่างลงกลางดิน
เจ้ารูปทรามหมอบราบกราบพระพิม
ว่าถนิมพิมพาข้าไร้สิ้น
ขอถวายมังสะพยัคฆิน
เป็นดังสินสู่ขอแก่พ่อตา
ครั้นพระพิมรู้ความเจ้าทรามกาย
มิอับอายน้ำคำทำหาญกล้า
ให้ขัดข้องตวาดร้องก้องพนา
ไอ้คนป่าข้าไพร่ไม่เจียมตน
เจ้ารูปชั่วตัวดำทำกำแหง
มาสำแดงวาจาว่าอาสน
น่าชิงชังดั่งผู้ไม่รู้ตน
ประหนึ่งผลหมากเน่าบนเถาพลู
 
เจ้าหมีเห็นพระองค์ทรงโทษา
เอ่ยวาจาด้วยฝืนขืนยิ้มสู้
บุญคุณท่านกล่อมเกลี้ยงเคยเลี้ยงดู
ข้ารับรู้สู่ใจมิได้เลือน
เมื่อบิดามารดาข้าวายปราน
มีเพียงท่าน แลบุตรีนี้เป็นเพื่อน
อยู่ในความทรงจำคอยย้ำเตือน
บัดนี้เบือนหน้าหนีขยี้ใจ
จงเฆี่ยนตีให้คลายหายโทษา
ท่านบิดาโกรธาว่าข้าไพร่
ว่าหมากเน่าหมากลอย ข้าน้อยใจ
เจ็บอันใดมิเทียบเปรียบฤดี
ข้าขอเพียงบิดาหยุดด่าว่า
จะบัญชาสิ่งใดจักได้ที่
แม้นประสงค์ชีวาข้ายอมพลี
เพียงปราณี หยุดด่าว่าประณาม
องค์ราชารู้แจ้งตนแล้งใจ
ดวงฤทัย คนป่าน่าเกรงขาม
มันประสงค์ร่วมวงศ์เจ้านงราม
จักห้ามปรามอย่างไรให้เข้าที
รักน้ำใจใสซื่อบริสุทธิ์
มันประดุจเพื่อนตายอายเหลือที่
เราดุด่ากล่าวหาไม่ปราณี
แต่บุตรีค่าล้นให้จนใจ
ด้วยความรักบุตรสาวราวชีวี
แลเจ้าหมีพะวงให้สงสัย
หากเข้าใกล้บุตรีอาจมีภัย
แล้วหัวใจถูกพรางด้วยร่างทราม
หวาดระแวงรุมเร้า ว่าเจ้าหมี
ข้านั้นมีบัญชาอยู่ว่าสาม
หนึ่งกายาอย่าต้องน้องนงราม
สองขอปรามวาจาอย่าได้มี
สามแดนดินถิ่นท่าวนาศรม
อย่าเที่ยวชมผ่านมาเป็นหน้าที่
สามข้อห้ามปรามไว้จำให้ดี
สิ้นวาทีจากมาไม่อาลัย
 
ยืนงงงันรันทดหมดเรี่ยวแรง
เหมือนถูกแทงสามดาบกำราบได้
มิให้พูดให้ต้องก็หมองใจ
แม้นเข้าใกล้ยังห้ามปรามฤดี
เหมือนโรยราล้ากายหมายแรมรอน
หวังหลับนอนผ่อนตนบนพระที่
กลับแรมราเริดร้างกลางปฐพี
บนแร่งผีพลีร่างด้วยวางวาย
เหมือนรอนแรมเร่มาสิบห้าปี
จวนถึงที่ชีวาตม์นั้นมาดหมาย
พบทางเลวเหวผละมาละกาย
ทางขาดสายทำร้ายให้วายปราณ
 
 สถิติวันนี้ 43 คน
 สถิติเมื่อวาน 256 คน
 สถิติเดือนนี้
สถิติปีนี้
สถิติทั้งหมด
4698 คน
101560 คน
891244 คน
เริ่มเมื่อ 2012-10-30