บทความอื่น ๆ






 
 
 
งานเขียนทั่วไป
 
 
อติรูป
14 เจ้าหมีสังหารอติรูป
 
ราชบุณ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 บทความใหม่ เหรียญขอเบ็ด หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ                                                                                                                                                                                                                                                                                
 
อติรูป  8 ( อรัญยาณีพบอติรูป )
เยาวพากลับมาวนาศรม
ครั้นสายลมพรูถั่งดังเป็นบ้า
หมู่เมฆดำรวมกลุ่มปกคลุมมา
ทั้งวนา  ชรอุ่มมืดคลุ้มมัว
แลมืดมิดพิศดูไม่รู้ได้
จึงจุดเทียนส่องไฟให้แสงสลัว
แลเห็นคนแปลกหน้าผวากลัว
ใจระรัวตัวสั่นประหวั่นไป
ประกายเทียนเต้นเร่าแสงเงาร่าย
ผู้แฝงกายฉายรูปดูวูบไหว
แลเพียงร่างพรางพร่าตรึงตราใจ
งามวิไลเพียงแลแค่เห็นตัว
จนวายุลุล่วงห้วงกระหน่ำ
หมู่เมฆดำสลายกระจายทั่ว
ลมพัดอ่อนผ่อนคลายหายมืดมัว
แสงสลัวกลายกระจ่างสว่างมา
พระเงยพักตร์ลักษณาวิลาวัลย์
ต้องตาพลันใจเต้นเมื่อเห็นหน้า
แสงเรืองรองส่องวาบเข้าทาบทา
ที่ตรึงตราฤดีทุกวี่วัน
แล้วกลั้นใจถามความไปตามเรื่อง
คงพลัดเมืองหลงมาวนาสัณฑ์
จรจรัลดั้นมาอย่างไรกัน
เสียงพร่าสั่นยามเอ่ยเผยวาจา
 
อติรูปแลร่างเจ้าโฉมยงค์
พิศเอวององค์ ทรงทรวง จนดวงหน้า
พระอุรุ มาหนุ ภมุกา
นัยนา โยธรา ต้องตากู
ปากแดงฉ่ำ ร่ำมา น่ากระหาย
สะเทิ้นกายดั่งหมายกระหายคู่
ใคร่สมสู่เชิงชู้เป็นคู่กู
พิศดูรู้ได้ แม้ใจนาง
แล้วจึงได้ตอบความไปตามว่า
ข้าพลัดมาตามฝันอันเอ่ยอ้าง
สุบินพบสบแสงส่องเลือนราง
มีร่างงามตามติดได้ชิดชม
แม้นนิทราครั้งใดจักได้เห็น
นางดั่งเป็น เช่นคืนอันขื่นขม
เห็นเพียงฝัน กัลยา พาอกตรม
ทุกข์ระทมสั่งสมตรมฤดี
พเนจรร่อนไปแม้ไพรสณฑ์
เฝ้าเวียนวนค้นหามารศรี
จนได้พบสบเจ้ายุวดี
เอ่ยวาทีแสร้งย้ำทำอาการ
 
อาจร้อยเรียงด้วยเสียงจากดวงจิต
จึงโศภิตเกินวจีพี่ไขขาน
ตรึงเนตรน้องสองแขยุพาพาล
อนาคตกาลพาลพบประสบพลัน
ดังเรื่องราวรัดร้อยถ้อยสำเนียง
พบเพื่อนเคียงเป็นคู่สมานฉันท์
แม้นเจ้าเห็นเช่นคำพร่ำรำพัน
ข้ายึดมั่นด้วยแรงแห่งศรัทธา
รู้ว่ารักก่อนกาลจะพานพบ
ได้ประสพสมมาตรปรารถนา
โอ้รักไซร้จำเนียรผ่านกาลเวลา
ด้วยชีวาคอยคู่อยู่ช้านาน
ผิดครรลองตรองตรึกสำนึกได้
ซึ่งดวงใจ บรรลุมโนสาร
รูปขจรเพียงสบเนตรนงคราญ
เยาวมาลย์เจ้าสั่นสะเทิ้นอาย
จึงพินิจเห็นแจ้งที่ประสพ
ว่าได้พบสบหญิงสิ่งมุ่งหมาย
วอนเทวีเทวัญพรรลาย
ถ้อยถวายให้สมภิรมย์ใจ
 
โปรยปรายคำฉ่ำชื่นระรื่นหู
เจ้าโฉมตรู ตอบความใจหวามไหว
เจรจาความเกี้ยวลัดเลี้ยวไป
เกาะกุมกายกินใจแม่ไหวเอน
ว่าเพียงพบสบหน้าก็ว่ารัก
ทำทึกทักลัดเลี้ยวมาเกี้ยวเล่น
วาจาชายคล้ายหลักมาปักเลน
คงโอนเอนไปมาเช่นวาที
ใยดรุณขุ่นเคืองในเรื่องรัก
ว่าไม้หลักปักเลนเช่นคำพี่
นามยุพาศรีป่าอรัญยาณี
พลิกธรณี ค้นหายอดยาใจ
ด้วยปักใจใคร่ภิรมย์สมสมร
มิหลับนอนจรหา มาเหนือใต้
พเนจรร่อนมาวนาลัย
ประสงค์ใคร่ร่วมวงศ์อนงค์นาง
 
ครั้นทราบความลุล่วงในดวงจิต
องค์นริศนางพิศชมว่าสมอ้าง
ที่เอ่ยยิ่งจริงแท้แม้นามนาง
ทั้งเรือนร่างเช่นฝันนั้นตรึงตรา
จึ่งว่าแม้นคิดสมสโมสร
รอบิดรจรมาสู่เคหา
เอ่ยวจีสู่ขอแก่พ่อตา
ท่านเมตตาจักสมภิรมย์ใจ
 
อติรูปท้าวความไปตามก่อน
ครั้งบิดร ก่อกรรมทำร่ำไห้
ยามเอ่ยคำทำท่าโศกาลัย
ท้าวความไปถึงกาลที่ผ่านมา
ว่าบิดาก่อกรรมทำชั่ว
ครั้งตัวเจ้ายังเยาว์ชันษา
ถูกเข่นฆ่าประหารแม้มารดา
องค์ราชาหลบหนีเพื่อลี้ภัย
 
แม้นเราสองหมายปองได้ครองคู่
จากศัตรูสู่มิตรผิดวิสัย
น้ำสองหยดให้รดบนกรดไฟ
ที่เผาไหม้ใจมาอยู่ช้านาน
สองสุชลหม่นไหม้จนไร้สิ้น
ทั้งชีวินจักไร้ด้วยไฟผลาญ
องค์ราชาสบหน้าย่อมถึงกาล
ถูกประหารแน่แล้วเจ้าแก้วตา
ให้ชีวินสิ้นยังไม่สังวร
อนาทรดินกลบไม่พบหน้า
วนเวียนว่ายภายใต้วสุธา
นัยนามืดมนอนธการ
หากต้องตายให้ตายด้วยกายเจ้า
ตัวนงเยาว์เจ้าคงไม่สงสาร
ให้ผลกรรมทำไว้ได้ใช้การ
จงประหารพี่นี้ขอพลีกาย
เมื่อชีวินสิ้นไปอย่าได้ชัง
เหมือนครั้งยังคงอยู่เป็นคู่หมาย
ขอให้รัก
 
 สถิติวันนี้ 32 คน
 สถิติเมื่อวาน 256 คน
 สถิติเดือนนี้
สถิติปีนี้
สถิติทั้งหมด
4687 คน
101549 คน
891233 คน
เริ่มเมื่อ 2012-10-30