บทความอื่น ๆ






 
 
 
งานเขียนทั่วไป
 
 
อติรูป
14 เจ้าหมีสังหารอติรูป
 
ราชบุณ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 บทความใหม่ เหรียญขอเบ็ด หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ                                                                                                                                                                                                                                                                                
 

อติรูป  ตอนอติรูปชมสวน

เห็นไม้งาม พวงคราม จามจุรี                   
นึกถึงหมีผู้คอยถ้อยถวาย
อติรูปขยับกระชับกาย                                  
เจ้าโฉมฉายลืมรักผู้ภักดี

อติรูป /       “ นี่กระไรขาวหอมจอมผกา ”           

อรัญยานี “ สร้อยระย้า เชิญหอมเร็วรี่ ”

อติรูป /       “ หอมมิสู้เกศีเกศินี ”            

                   เอ่ยวาทีแล้วหอมจอมใจ

อรัญยานี /  ให้เอียงอายขวยเขินสะเทิ้นสั่น                      

                   “ บัวสวรรค์ ดอมกลิ่น ดอกดิน ได้ ”

อติรูป /       “ บัวสวรรค์พลัดกิ่งทิ้งก้านใบ          

                   หมายแซมไซร้เกสาเจ้า สร้อยทอง”

อรัญยานี “ นั่น ลั่นทม นมแมว นมสวรรค์”

อติรูป/        “ งดงามถัน นมนาง พี่ครางจ้อง                   

                   ขอ ชวนชม จำปา ผกากรอง ”

อรัญยานี “ กลัวสมปองแล้วหมอง ชองระอา”

อติรูป /       “ มัลลิกา ยอกย้อนดัง ซ่อนกลิ่น ”          

อรัญยานี “ เกรงภุมรินซ่อนกลิ่นถิ่นพฤกษา ”

อติรูป  /      “ แล เฟื่องฟ้า ไร้หลัก หิรัญญิการ์       

                     จึงถลาลงหมองทั้ง ทองเครือ ”

อรัญยานี /   “ แสนสงสารเฟื่องฟ้าหิรัญญิการ์ ”         

อติรูป /        “ หากขึ้นอยู่นคราย่อมงามเหลือ ”              

บัดดลนั้น อัญชัน ถูกพันเครือ                    
เถาลิ้นเสือ เรื้อแรงตะแคงกาย
โอ้ นนทรี ยี่หุบ ทุรนทุราย                
แม้นละอาย สายหยุด ยังสุดสาย
ดอกพิกุล ร่วงเคียงอยู่เรียงราย                   
ผการาย สมหมาย ราชาวดี

พวงชมพู แรกแย้มใกล้ บานชื่น        

โคลงเคลงขืน กระโปรงทอง ช้องนางคลี่
กระทุ ทุ่ม กระแจะ กระชับ จำปี                     
บานบุรี ชิงชี่ ยี่สุ่น  ขจร
แล กระทิง กระชอม ดอกกระดังงา               
เจ้า มณฑา บานอยู่ชูเกสร
ขึ้น พุดซ้อน ช้อนนาง ครางสุนทร              
แล้ว ขจร พวงหยด พวงอุไร
เข้าคลอเคล้า ผการาย สายน้ำผึ้ง                     
ดอกพลับพลึง ร่วงผึงดึงใบไหว
ลม รำเพย ร่ำมนต์ดนตรีใด                        
จึงพิไรเสนาะสารทาสเยาวพาน
 
หอบหายใจกระชั้นพลันขาดช่วง
นางก้าวล่วงช่วงชม สมผสาน
ผิวขาวนวลยวนยีราตรีกาล
บรรณาการรักเลิศบรรเจิดพลัน
 
ยอดพธูชูเชิดออกเปิดเผย
ประหนึ่งเย้ยรัตติกาลปานฉะนั้น
 
คลี่เกศา สยายคลุม ปทุมพรรณ
วิไลวรรณงามตากว่าเดือนดาว
เพื่อรักนี้ชีวียอมพลีสิ้น
จึ่งโรยรินกลางดินสูญสิ้นสาว
โอ้ดอกบัวหม่นมัวเกลือกกลั้วคาว
น้ำตาพราวคราวลุสุขารมย์
ชลนัยน์ร่วงพรูมิรู้ได้
ว่าจากใจเป็นทุกข์ฤาสุขสม
หยาดน้ำตาน้ำค้างต่างพร่างพรม
ซุกหน้าซมซบแนบแอบอกชาย
 
 สถิติวันนี้ 27 คน
 สถิติเมื่อวาน 256 คน
 สถิติเดือนนี้
สถิติปีนี้
สถิติทั้งหมด
4682 คน
101544 คน
891228 คน
เริ่มเมื่อ 2012-10-30